Jak rozpoznać i zaradzić problemom z pęcherzem?

Kobieta poddawana fizjoterapii uroginekologicznej trzyma przed lustrem model miednicy.

Masz wrażenie, że co chwilę chodzisz do toalety? WC musi być ciągle w zasięgu Twojego wzroku? Jesteś na wakacjach i co chwilę szukasz dostępnych toalet? Często czujesz nagłe uczucie parcia na pęcherz? Masz poczucie, że pęcherz rządzi Tobą, a nie Ty nim?  Jeżeli ten problem dotyczy Ciebie, nie wstydź się o tym opowiedzieć, ponieważ są to sygnały pęcherza nadreaktywnego (OAB)! OAB może mieć postać suchą bez nietrzymania moczu lub mokrą, gdy parciom naglącym towarzyszy nietrzymanie moczu. 

Przyczynami pęcherza nadreaktywnego mogą być: 

  • złe nawyki toaletowe, chodzenie do toalety na zapas lub z przyzwyczajenia, parcie na toalecie podczas mikcji i defekacji,
  • nieprawidłowe funkcjonowanie wypieracza pęcherza moczowego i pęcherza (mięśnie pęcherza są nadreaktywne),
  • stres,
  • nadmiernie napięte/osłabione dno miednicy,
  • obniżenie narządów miednicy mniejszej.

Wpływ mogą mieć również: siedzący tryb życia, otyłość, duże spożycie alkoholu lub kofeiny.

Dzienniczek mikcji – do czego służy?

Punktem wyjścia do diagnozy i dalszego postępowania z pęcherzem nadreaktywnym i częstymi wizytami w toalecie oraz uczuciem parcia na mocz powinien być dzienniczek mikcji. Dzięki niemu mamy możliwość sprawdzenia, ile płynów w ciągu dnia pijemy, jak często chodzimy do toalety oraz jaką ilość moczu oddajemy. Ponadto dzienniczek to doskonałe narzędzie, które pozwala monitorować proces leczenia i dostrzec poprawę w funkcjonowaniu pęcherza.

Jak prawidłowo wykonać dzienniczek mikcji?

Potrzebujemy:

  • pojemniczek na mocz z miarką o pojemności ok. 600 ml,
  • kubek z miarką do picia napojów,
  • kartkę papieru i długopis.

Zapiski muszą być prowadzone minimum dwa dni. Najlepiej, aby jeden dzień był dniem wolnym od pracy (spokojniejszy), a drugi dzień, kiedy jesteśmy w pracy (zabiegany). Wykonywanie pomiarów w pracy nie powinno stanowić żadnego problemu, ponieważ nikogo nie dziwi kobieta maszerująca z torebką do toalety.

Co zapisujemy?

  • ilość moczu podczas każdej wizyty w toalecie (do zmierzenia za pomocą pojemnika z miarką),
  • ilość wypitych płynów (woda, kawa, herbata itp.),
  • obecność oraz intensywność parcia na mocz przed wizytą w toalecie (skala od 0 do 3),
  • wystąpienie gubienia, nietrzymania moczu.

Im dłuższe będą obserwacje, tym precyzyjniej można przyjrzeć się problemowi i poznać swoje dno miednicy.

Jaka jest norma?

  • Ilość mikcji w ciągu dnia powinna wynosić ok. 8 razy.
  • Objętość oddawanego moczu powinna być równa 300-500 ml.
  • Wizyt w toalecie ok. co 3 h.

Odchylenia od tych norm świadczą o dysfunkcji pęcherza oraz dna miednicy i wymagają terapii! W przypadku pęcherza nadreaktywnego (OAB) nieoceniona jest pomoc fizjoterapeuty uroginekologicznego, który dobierze odpowiednią terapię i ćwiczenia!

Na czym polega leczenie pęcherza nadreaktywnego?

  • Na treningu behawioralnym, czyli treningu pęcherza i zmianie swoich nawyków toaletowych.
  • Ważna jest praca z ciałem, oddechem i świadomością ciała.
  • Niezbędne są również ćwiczenia dna miednicy w celu regulacji tonusu mięśniowego i poprawy koordynacji nerwowo-mięśniowej. Natomiast ćwiczenia te powinny być indywidualnie dobrane, aby wiedzieć, czy mięśnie potrzebują rozluźnienia, czy wzmocnienia.

Porozmawiaj ze swoim pęcherzem!

Na początek spróbuj „porozmawiać ze swoim pęcherzem” i zadaj sobie następujące pytania:

  • Kiedy ostatnio byłam w toalecie?
  • Czy idę do toalety, ponieważ rzeczywiście odczuwam taką potrzebę czy idę z przyzwyczajenia i na zapas?
  • Czy na pewno już teraz odczuwam dużą potrzebę oddania moczu, czy mogę jeszcze wytrzymać?
  • Jak wyglądają moje nawyki toaletowe?

Złote rady, jak zadbać o swój pęcherz.

Następnie wprowadź poniższe wskazówki, które pozwolą uspokoić Twój pęcherz, zmniejszyć ilość wizyt w toalecie i częste parcie na mocz.

  1. Postaraj się odwlec wizytę w toalecie. Spróbuj się czymś zająć. Wykonaj telefon, zrób sobie kanapkę, poczytaj książkę, tak, aby odwrócić swoją uwagę od chęci odwiedzenia toalety.
  2. Nie chodź do toalety na zapas!
  3. Nie sikaj „na Małysza”! Podczas mikcji dno miednicy musi się rozluźnić.
  4. Naciśnij na łechtaczkę lub środek ścięgnisty. Pozwoli to na chwilę wyciszyć pęcherz.
  5. Pij odpowiednią ilość wody!- ciemny mocz spowodowany zbyt małą ilością płynów dodatkowo podrażnia pęcherz.
  6. Ogranicz/unikaj napojów podrażniających śluzówkę pęcherza, tj. coli, napojów gazowanych, soku grejpfrutowego, czarnej herbaty, kawy i alkoholu.
  7. Zredukuj stres. Jeżeli tylko jest taka możliwość, staraj się za wszelką cenę zminimalizować codzienne sytuacje stresowe. Wprowadź do dnia codziennego techniki relaksacyjne, aby wyciszyć pęcherz moczowy tj. ćwiczenia relaksacyjne, autogenne czy oddechowe.
  8. Zadbaj o swoje dno miednicy. Dowiedz się więcej, czy Twoje dno miednicy potrzebuje rozluźnienia, czy napięcia – możesz sprawdzić to u fizjoterapeuty uroginekologicznego.

Gdy borykasz się z problemami ze swoim pęcherzem, to wypróbuj powyższe rady! Jeśli jednak ciągle chce Ci się sikać, co chwile biegasz do toalety, pamiętaj, że razem z pomocą fizjoterapeuty uroginekologicznego możesz polepszyć swój komfort życia!

Wyszukaj na blogu

Autorzy: